I AM DESIGNER

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อคืนเอง
ตอนเที่ยงคืนเราเดินออกมานอกห้องเดินผ่าน ทางลงบันไดที่มีกระจกสีชามืดๆปิดอยู่ทำให้มองไม่เห็นอีกฝั่ง เราก็เดินไปที่ตู้เย็นเหลือบเห็น ตู้เซฟ...?มันมาอยู่หน้าบันไดได้ไงฟะ....- -" แถมตั้งหงายเหมือนโดนใครเอาออกมาจากห้อง....
เอาละเหว่ยมันมาได้ไงฟะ พี่ชายกะพ่อก็ไม่อยู่ เราก็ทำเป็นไม่ใส่ใจหยิบของกินได้ตาก็เหลือบมองห้องพ่อมันเปิดแง้มๆ เหมือนมีคนเข้าออก เราก็ไม่เดินไปเปิดหรอกนะ เดินเข้าห้องไปหาน้องสาวล็อคประตูแล้วเล่าให้มันฟัง ปรากฎตอนเล่า มันมีเสียงตึง ตัง มีคนเปิดประตูแถมมีเสียงตึกๆๆๆๆ เหมือนคงลงบันได งานงี้ตกใจมันทั้งพี่ทั้งน้อง วันนี้พ่ออกไปดริ้งนอกบ้านโทรไปก็ไม่รับสาย แม่ก็นอนอีกห้องหลับสนิท เรากะน้องก้ยิ่งกลัว+กังวลมากขึ้น ตัดสินใจแง้มประตูดูก็มองไม่เห็นทางเดนหรือใคร เลยเดินไปหยิบเอาไม้เรียว.....ที่ใช้สำหรับตีน้องชาย มาถึงตอนนี้ก็เริ่มอนาถ+สงสารตัวเองที่ในเวลาแบบนี้ตูจะหยิบไม้เรียวทำไม ฟะ-*- โจรมันคงกลัวไม้เรียวหรอก(ฮือๆๆๆ) เรากะน้องก็ค่อยๆย่องออกไปดูข้างนอก ไม่ยอมเดินผ่านหน้าทางลง เพราะถ้ามันมีโจรจริงเรามองไม่เห็นมันหรอกแต่มันเห็นเราชัดเจนเลยแหละ- - เลยเดินไปเคาะเรียกแม่ออกมา แม่ก็ตกใจตามไปด้วยมาถึงตรงนี้ก็โทรหาพ่อติดพอดีเลยเล่าให้พ่อฟัง งานนี้พ่อหายเมาเลยพี่น้อง- - พ่อบอกให้ย่องไปดูที่ห้องเขาก่อน แม่เราก็ใจกล้า เดินแบบระวังกระจกที่ทางเดินไปดูที่ห้อง เอ้าเฮ้ย ทำไมตู้เซฟพ่อยังอยู่ฟะ แม่นึกขึ้นได้ เลยไปเคาะห้องน้องชาย มันก็เดินออกมาแบบงัวเงียบอกว่ามันเป็นคนเข็ญตู้เซฟออกมาเอง นั่นเปงตู้เซฟที่พี่ชายฝากไว้ในห้องมันเพราะหนักมากย้ายลงไปไม่ไหว(พี่ชาย นอนชั้นล่าง) แล้วมันไปขอตังพี่ชาย(มันชอบไปขอตังพี่ทีละร้อย แล้วงานนนี้อ้างว่าเป็นค่ารับฝากตู้เซฟในห้อง)แต่งานนนี้พี่ชายไม่ให้เพราะ มันขอไปเยอะเกินไปแล้วมันเลยโกรธเข็ญออกมา มาถึงจุดนี้เราเลยรู้ว่าพี่ชายมันกลับมาแล้วแต่คนในบ้านไม่รู้ไอ้เสียงตึงๆ ข้างนอกคือเสียงมันวิ่งขึ้นลงบันไดเวลาเดียวกับที่เราเดินไปหาน้องที่ ห้อง-*- แต่เจ้าน้องคนเล็กนี่สิ มันออกมาเข็ญตุ้เซฟกลับเข้าห้อง แต่ดันบอกว่า ฟ้องพ่อไมฟะแค่นี้เองขี้ฟ้อง ไอ้บ้าาา กุไม่ได้ฟ้อง พวกกุแตกตื่นต่างหากกกกกก-*-

มาเล่านี่ไม่มีอะไรมากแค่อยากเล่า+ความอนาถที่ในยามจำเป็นมีแต่ไม้เรียวคู่ชีวิตนี่แ
หละ

ขั้นตอนนี้เป็นการกำหนดกลุ่มสี และวัตถุดิบที่ใช้ในการสร้างสรรค์ ตัดเย็บงาน

โดยมีภาพรวมดังนี้

 

 

รูปทางซ้ายคือ colorway หรือกลุ่มสี ที่เราเลือกมาจากกระดาน Inspiration(แรงบันดาลใจ) ที่เราเตรียมเอาไว้

โดยเราควรตั้งชื่อสีแต่ละสีให้สื่อถึงแรงบันดาลใจนั้นๆด้วย เช่น แรงบันดาลใจจากทะเล ก็อาจตั้งชื่อสีฟ้าว่า "Aqua Blue" เป็นต้น เวลามโนภาพถึงสิ่งนั้นจะได้นึกสีนึกภาพออก

 

จากนั้นทำการจับหมวดสีที่เข้ากัน

ในการออกแบบสีสำหรับเสื้อผ้าพื้นฐานคือ Basic color, Fashion color, Running color

Basic color คือสีพื้นฐานที่เลือกใช้เป็นหลักในงานออกแบบ

Fashion color คือสีแฟชั่นที่เราแทรกเข้าไป เป็นส่วนน้อยเพื่อให้งานออกแบบมีความน่าสนใจมากขึ้น หรือเพื่อจำแนกกลุ่มในกรณีที่งานออกแบบนั้นมีจำนวนมาก จำเป็นต้องแยกเป็น Group collection รายสัปดาห์ รายเดือน

Running color คือสีที่ปรากฎในทุกกลุ่มของงานออกแบบของแรงบันดาลใจนั้นๆ ส่วนใหญ่มักเป็นสีเบรกที่สามารถเข้ากับสีอื่นๆได้หมด เช่น ขาว ดำ ทอง เงิน น้ำตาลเครื่งอหนัง เป็นต้น(มักใช้ในการออกแบบสินค้าประเภทกระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ)

วิธีการจับกลุ่มสี

"พยายามจับกลุ่มสีที่สวยเข้ากัน และไม่ซ้ำกับกลุ่มอื่นให้มากที่สุด"

โดยอาจเลือกเป็นฝั่งใครฝั่งมัน ใช้หลักความน่าจะเป็น หรือคำนวนเป็น%สีก็ได้

 

"Colorway"

 

 ขั้นต่อมาเตรียมวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตงานออกมา

บางคนชอบออกแบบก่อนแล้วไปหาวัตถุดิบที่เข้ากันที่หลัง<<<พวกชอบออกแบบ+เดินตลุยตลาดจนขาขวิด

แต่ถ้าใช้ในการผลิตเชิงพานิชย์ เรามักได้วัตถุดิบมาก่อนเสมอ (นึกภาพคนหิ้วผ้ามาให้ช่วยออกแบบให้ออกไหม?)

การมีวัตถุดิบในมือล่วงหน้าทำให้สามารถกำหนดคุณสมบัติได้แม่นยำกว่า เช่นผ้าชนิดนี้ ยืดไม่ยืด ทิ้งตัวรึเปล่า? โปร่ง หนา บาง ทึบ แค่ไหน? หากเลือกใช้ผ้าผิดชนิดงานที่ได้ก็ออกมาไม่สวยเช่นกัน เหมือนคนที่ชอบออกแบบเสื้อทีเชิ๊ตเข้ารูปรัดติ้วไม่มีกระดุมไม่มีซิปแต่บอกว่าไม่ใช่ผ้ายืด หรือผ้าหนามากๆดันออกแบบให้จับเดฟ(หนาแย่เลย) เป็นต้น

 

"Material"

Analysis texture หรือ Detail finishing เป็นการนำลายละเอียดส่วนที่สนใจจากกระดาน

Inspiration มาประยุกต์ปรับแต่งในรูปแบบใหม่ เพื่อให้สามารถติดตั้งและใช้ได้บนเสื้อผ้า

เครื่องแต่งกาย เป็นการประดับเพื่อความสวยงาม คงความเป็นเอกลักษณ์ของงาน และสื่อ

ถึงแรงบันดาลใจบนผลงานนั้นๆได้

ขั้นตอนนี้ แบ่งออกเป็น2ส่วนด้วยกันคือ ส่วนของข้อมูลตัวหนังสือ และ รูปแบบ 3 มิติ

ข้อมูลตัวหนังสือ อธิบายถึงรูปทรง อารมณ์ความรู้สึก ลักษณะพื้นผิวและสี

 หลังจากทำการแจกแจงข้อมูลคร่าวๆแล้ว ทำการประดิษฐ์ขึ้นมาในรูป 3 มิติ

รูปแบบ 3 มิติ

ช่องทางซ้ายคือรูปต้นแบบ 

ช่องตรงการคือวิเคราะห์รูปแบบออกมาเป็นสเก็ต 2 มิติ

ช่องทางขวาคือผลลัพท์ที่ได้

 

ชื่อ"Dryad_detail2"

จากนั้นนำผลลัพท์ที่ได้มาใช้เป็นแนวทางในการออกแบบเสื้อผ้า เช่นลวดลาย หรือพื้นผิว เป็นต้น

ข้อเสีย

คนทำต้องพบกับความยุ่งยากเล็กน้อยถึงปานกลาง

 

ข้อดี

ผลงานมีความโดดเด่นแปลกตา ดูเป็นCollection ที่สื่อถึงแรงบันดาลใจนั้นๆ แล้วยังเป็นเอกลักษณ์

ที่ทำให้ชาว Copyตามตลาดทั้งหลายเวียนเศียรไปตามๆกัน อิอิ

สำหรับคนที่ไม่ชอบให้ผลงานถูกCopyไปขายแบบเหมาโหลอย่างรวดเร็วน่าจะชอบใจกันนะ